راهپیمایی موستانگ بالایی

با نزدیک‌تر شدن پروازتان به دره کاتماندو، برای اولین بار هیمالیای شمال نپال را خواهید دید. به طور خاص، می‌توانید نخودفرنگی‌هایی از جمله پابیل، گانش هیمال، هیمالچولی، لانگتانگ، گنگ چنپو، سیسا پانگما و ماناسلو را ببینید.

با این حال، قله‌هایی که می‌بینید به جهتی که هواپیمای شما از آن می‌آید نیز بستگی دارد. برای مثال، اگر پرواز شما از شرق وارد نپال شود، به رشته‌کوه اورست خواهید رسید اما به خود کوه اورست نخواهید رسید.

و بنابراین، رسیدن به کاتماندو به خودی خود یک سفر زیبا است. شما می‌توانید تعدادی قله را به همراه تمام دره‌های شگفت‌انگیزی که میزبان مقاصد مختلف کوهنوردی نپال هستند، ببینید.

به محض اینکه به فرودگاه بین‌المللی تریبهوان در کاتماندو رسیدید، ما شما را به محل اقامتتان راهنمایی خواهیم کرد. یکی از نمایندگان خود را برای استقبال از شما و بردن شما به هتل برای اقامت شبانه می‌فرستیم.

بعد از یک پرواز طولانی از خانه، درک می‌کنیم که می‌تواند از نظر جسمی کمی طاقت‌فرسا باشد. بنابراین، می‌خواهیم یک روز را برای بازیابی کامل انرژی و تجدید قوا اختصاص دهید. انتظار نداریم که تمام روز را در اتاق هتل خود باشید. روز دوم سفر شما به موستانگ بالایی را می‌توانید صرف قدم زدن در خیابان‌های کاتماندو به مدت چند ساعت، بازدید از رستوران‌ها و چشیدن غذاهای ویژه کاتماندو از منطقه نیواری کنید.

روی هم رفته، از شما انتظار داریم که به اندازه نیاز استراحت کنید و در صورت تمایل برای پیاده‌روی و تجدید قوا به خیابان‌ها بروید. اگر علاقه‌ای به استراحت یک روزه ندارید، می‌توانیم یک تور گردشگری در دره کاتماندو ترتیب دهیم. این تور کوچک ۶ تا ۷ ساعت طول می‌کشد، بنابراین شما تمام روز را در حال سفر خواهید بود.

لازم نیست تمام روز را پیاده‌روی کنید، ما شما را با وسیله نقلیه شخصی بیرون می‌بریم. بازدید از مکان‌هایی مانند پاشوپاتینات، سوایامبونات، بودانات، کاخ سلطنتی دوربار، میدان پاتان دوربار و جاهای دیگر، روز ما را تشکیل می‌دهد. این مکان‌ها از نظر تاریخی مهم و از نظر زیبایی‌شناسی نیز دیدنی هستند.

با نزدیک شدن به پایان روشنایی روز، ما شروع به آماده شدن برای پیاده‌روی خواهیم کرد. این شامل ارائه توضیحات راهنمای پیاده‌روی ما در مورد پیاده‌روی Upper Mustang به شما، اطمینان از مجهز بودن شما برای پیاده‌روی و از همه مهم‌تر، آمادگی ذهنی برای پیاده‌روی می‌شود. به‌طورکلی، مردم فقط روی آمادگی جسمانی تمرکز می‌کنند، اما شما باید از نظر ذهنی نیز متمرکز و باانگیزه باشید.

در روز سوم سفر به قله موستانگ علیا، با یک اتوبوس توریستی لوکس به محبوب‌ترین شهر نپال، پخارا، سفر خواهید کرد. دلیل انتخاب اتوبوس توریستی لوکس این است که این اتوبوس‌ها بسیار راحت‌تر و جادارتر هستند و امکانات زیادی را ارائه می‌دهند.

بسیاری از اتوبوس‌های توریستی به وای‌فای رایگان و توالت‌های داخل اتوبوس افتخار می‌کنند، اما این فقط یک تاکتیک بازاریابی است و تقریباً هیچ‌کدام از آنها این امکانات را ندارند. اما چیزی که دارند تهویه مطبوع و صندلی‌های راحت برای خوابیدن است. کاتماندو به پخارا یک مسیر طولانی با اتوبوس است، بنابراین انتظار می‌رود که مسافران در طول مسیر بخوابند زیرا در اتوبوس کار زیادی برای انجام دادن وجود ندارد.

اگر جزو کسانی نیستید که می‌توانند در اتوبوس بخوابند، مناظری که از پنجره می‌بینید شما را مشغول خواهد کرد. اتوبوس در امتداد رودخانه تریشولی از میان انبوهی از شهرهای کوچک و روستاهای دامنه تپه عبور خواهد کرد. در طول مسیر چیزهای جالبی خواهید دید.

این سفر با اتوبوس می‌تواند ۶ تا ۷ ساعت طول بکشد، اما در صورت وجود ترافیک، رانش زمین (که در فصل باران‌های موسمی رایج است) و سایر عواملی که سفر را به تأخیر می‌اندازند، کل زمان صرف شده می‌تواند به بیش از ۱۲ ساعت افزایش یابد.

اگر به سفر با اتوبوس به پخارا علاقه‌ای ندارید، می‌توانید به جای آن از هواپیما استفاده کنید، اما این کار برای شما هزینه اضافی خواهد داشت زیرا هزینه‌های پرواز بخشی از بسته Upper Mustang Trek نیست. یک پرواز ارزان به پخارا حدود ۱۰۰ دلار برای شما هزینه خواهد داشت در حالی که پروازهای اکسپرس حدود ۴۶۰ دلار هزینه دارند. راستش را بخواهید، پروازهای اکسپرس ارزش این هزینه را ندارند، بهترین کاری که می‌توانند انجام دهند این است که شما را ۵ دقیقه سریع‌تر از پروازهای معمولی به پخارا برسانند.

شما با پرواز حدود ۳۰ دقیقه به پخارا خواهید رسید، در حالی که سفر جاده‌ای ۷ ساعت طول می‌کشد. با این زمان اضافی، می‌توانید شهر زیبای پخارا را بگردید. مطمئنیم که از تک تک لحظات اقامتتان در پخارا لذت خواهید برد.

پخارا به جومسوم چیزی بیش از یک پرواز کوتاه است، این یکی از آن پروازهایی است که برای مدت طولانی به یاد خواهید داشت؛ شاید پرواز مورد علاقه شما در تمام دوران باشد. وقتی از پخارا به سمت شمال پرواز می‌کنید، با منظره‌ای وسیع از هیمالیا در منطقه آناپورنا روبرو خواهید شد. هرچه به سمت شمال حرکت کنیم، می‌توانید منطقه موستانگ بالایی را به طور کامل ببینید. این منظره‌ای است که به یاد خواهید داشت.

تنها پس از ۲۵ دقیقه، به شهر شلوغ جومسوم خواهیم رسید، به محض فرود در فرودگاه جومسوم، فوراً تفاوت دما را احساس خواهید کرد و کل حال و هوای آن بسیار متفاوت است. پخارا در مقایسه با ارتفاعات خشک، مانند یک آرمان‌شهر به نظر می‌رسد، اما این ارتفاعات زیبایی‌های خاص خود را دارند. با پیاده‌روی در میان روستاها، عبور از رودخانه‌ها و زندگی در میان مردم محلی، جاذبه‌های این مناطق خشک و دورافتاده را حس خواهید کرد.

کمی پس از فرود، سفرمان را به سمت کاگبنی آغاز خواهیم کرد. در ابتدا به یک پل معلق که از روی رودخانه‌ی زیبای کالی گانداکی می‌گذرد، خواهیم رسید. با دنبال کردن ساحل چپ رودخانه، به اکلباتی خواهیم رسید و ناهارمان را در آنجا صرف خواهیم کرد. در حالی که منتظر آماده شدن ناهار هستید، می‌توانید از مناظر دائولاگیری لذت ببرید.

ممکن است هنگام پیاده‌روی روزانه در منطقه موستانگ، وزش باد نسبتاً شدیدی را تجربه کنید. این یکی از ویژگی‌های بارز این منطقه است و هیچ راهی برای اجتناب از آن وجود ندارد. پوشش گیاهی خشک این منطقه، با وزش باد همراه با گرد و غبار، اوضاع را بدتر هم می‌کند. توصیه می‌کنیم ماسک، عینک آفتابی یا عینک آفتابی مخصوص پیاده‌روی همراه داشته باشید.

پس از مدتی، از کنار رودخانه خارج می‌شویم و به آرامی از یک مسیر سربالایی ملایم عبور می‌کنیم تا به روستای کاگبنی که با پادشاهی موستانگ هم‌مرز است، برسیم. (درباره کاگبنی هم اضافه کنید)

پیاده‌روی روزانه از کنار مسیر ماشین‌رو شروع می‌شود. مسیر در امتداد لبه شرقی دره جریان دارد و شامل رودخانه‌های کوچک متعددی است که با کالی گانداکی مخلوط می‌شوند. پیاده‌روی لذت‌بخش است، اگرچه چند شیب دشوار برای بالا رفتن وجود دارد که به بدن شما یادآوری می‌کند که هنوز برای ادامه مسیر باید کار کنید.

رودخانه سیمکوغیو از یک فلات کوچک عبور می‌کند که چشم‌اندازهای باشکوهی از کل دره را فراهم می‌کند. همانطور که در مسیر ادامه می‌دهیم، از کنار روستای دیگری به نام تنگبه عبور می‌کنیم که با یک سرازیری کوتاه و یک سربالایی متوسط قابل دسترسی است. یک مزرعه سیب عظیم یکی از جاذبه‌های این روستا است.

با خروج از روستای تنگبه و نزدیک شدن به چوسانگ، به طور پیوسته پایین می‌رویم. صومعه غار، که در لبه شمال شرقی واقع شده است، قطعاً ارزش بازدید سریع را دارد. مسیر پس از عبور از دره رودخانه، به سمت دامنه شرقی کالی گانداکی ادامه می‌یابد. با نزدیک شدن به چله، صخره‌ای در مقابل شما قد علم می‌کند و می‌توانید بقایای مسیر قبلی رودخانه را در زیر صخره، جایی که مسیر پیاده‌روی از روی یک پل معلق عبور می‌کند، ببینید.

در واقع دو راه برای رسیدن به چله پس از عبور از پل معلق وجود دارد: کمی طولانی‌تر، صعود آرام‌تر از جاده مخصوص وسایل نقلیه، یا صعود سریع‌تر و شیب‌دارتر. چله منظره‌ای خیره‌کننده از دره‌ای که دو روز گذشته از آن عبور کرده‌اید را ارائه می‌دهد.

روز ششم از کوهپیمایی موستانگ بالایی، ما را ملزم می‌کند که کمی زودتر از معمول از خواب بیدار شویم، زیرا در مقایسه با روزهای دیگر، مسافت بیشتری را باید طی کنیم و مسیر امروز ما را ملزم به استراحت مکرر می‌کند. با شروع، به روستای سامار، یک روستای کوهستانی اصیل که ۲ ساعت با سیانگبوچه فاصله دارد، خواهیم رفت.

یکی از ویژگی‌های بارز اکثر سکونتگاه‌های موستانگ علیا: دره‌ای در سمت مقابل که احتمالاً منبع آب مورد نیاز جامعه است. روستای سامار نیز همین ویژگی را دارد و پس از صرف غذا و استراحت، قبل از خروج از طریق یک دروازه بزرگ، قدم کوتاهی در این روستای جذاب خواهیم زد.

قبل از اینکه همان مسیر را به سمت مقابل ادامه دهیم، یک مسیر سرازیری تند را برای عبور از دره طی خواهیم کرد. در آن نقطه، می‌توان از هر یک از دو مسیر به سمت سیانگبوچه رفت. جاده جیپ‌رو دور دره‌های مختلفی که از تپه‌ها سرچشمه می‌گیرند، می‌چرخد. مسیر دیگر از طریق غار رانچونگ است، جایی که گورو ریمپوچه به مدیتیشن شهرت دارد. ما قصد داریم مسیر دوم را انتخاب کنیم.

پس از عبور از دره سامار، قبل از یک صعود چالش‌برانگیز ۳۰۰ متری، یک مسیر کوتاه مسطح خواهیم داشت. قبل از یک سرازیری طولانی به محل تلاقی دو دره، یک مسیر کوتاه مسطح وجود دارد. غار حدود ۲۰۰ متر از مسیر اصلی بالاتر است. صومعه دارای چندین غار طبیعی است که آن را بسیار جالب می‌کند.

بخش باقی‌مانده روز شامل ۳۶۰ متر کوهنوردی دیگر از ریل اصلی تا سیانگبوچه است. اگرچه این ۳۶۰ متر طولانی و کمی شیب‌دار است، اما صعود چندان دشوار نیست، اما در پایان یک روز سخت، بدن شما را به چالش می‌کشد.

پس از یک صعود سریع از محل اقامتمان به سمت گردنه، یک پیاده‌روی باشکوه و آرام در سرازیری با مناظر زیبای شرق تا تنگه کالی گانداکی خواهیم داشت. مسیر اصلی از میان گیلینگ می‌گذرد، اما یک جاده آسفالته، مسیر جدیدی را که بالاتر می‌رود و از سرازیری عبور می‌کند، ممکن ساخته است.

ما مسیر اصلی را که از جایت و چند آبادی کوچک دیگر می‌گذرد، دنبال خواهیم کرد. این اولین باری است که از ارتفاع ۴۰۰۰ متر (۴۰۲۰ متر) عبور می‌کنیم و این مسیر به طور خاص مستقیم تا گردنه نیی لا است. با ۲۰۰ متر افزایش ارتفاع در حدود ۵۵۰ متر مسیر، این بخش صعود سختی خواهد بود.

نکته مثبت گذرگاه‌های کوهستانی در نپال این است که معمولاً در قله، مکانی برای استراحت وجود دارد که چشم‌اندازهای زیبایی از دره پایین‌دست را ارائه می‌دهد. از آنجا، سفری آرام و لذت‌بخش را به سمت مقصد نهایی‌مان، غمی، آغاز خواهیم کرد. قابل توجه‌ترین دیوار دعا در موستانگ، با طول بیش از ۲۵۰ متر، در غمی قابل مشاهده است.

با شروع مسیر، به بیمارستان غمی می‌رسیم که در زمستان به دلیل پایین آمدن شدید دما و دشوار شدن انجام همه کارها، مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. اگر از خود می‌پرسید که چرا این بیمارستان سیستم گرمایشی ندارد، به این دلیل است که اینجا یک کشور جهان سومی است و حتی بیمارستان‌های شهرها هم سیستم گرمایشی/سرمایشی ندارند.

در اوج فصل کوهنوردی در بهار، به دلیل تغییرات آب و هوایی که سال به سال به تأخیر می‌افتد، ممکن است هوا کمی برفی شود. مسیر کوهنوردی در غمی می‌تواند پر از برف باشد، بنابراین مراقب باشید کجا قدم می‌گذارید و همچنین از عبور از بوته‌های پوشیده از برف خودداری کنید، برخی از آنها خاردار هستند.

ما اوایل بعد از ظهر به تسارانگ خواهیم رسید و زمان کافی برای گشت و گذار در روستا خواهیم داشت. کاخ پادشاهان سابق را می‌توان در بالای تپه‌ای دید؛ در حال حاضر این کاخ ویران شده و محل زندگی تعدادی سگ است. مسیری وجود دارد که از کاخ خارج شده و به مکانی در دامنه صخره منتهی می‌شود که منظره‌ای زیبا از کل منظره را ارائه می‌دهد.

با غروب خورشید، صخره‌ها رنگ‌های باورنکردنی به خود می‌گیرند. مشابه بسیاری از نقاط دیدنی Upper Mustang، می‌توانید آنجا بایستید و تغییر رنگ‌های غروب خورشید، تجربه‌ای باشکوه را برای شما رقم خواهد زد.

صبح را با یک سرازیری ملایم آغاز خواهیم کرد، اما این همچنین به این معنی است که باید یک بار دیگر از یک مسیر صعودی عبور کنیم. بنابراین، به سمت پایین دره می‌رویم و سپس دوباره به ارتفاعی مشابه در انتهای دیگر صعود می‌کنیم. غارهایی که در صخره‌های Upper Mustang دیده می‌شوند، هزاران سال پیش توسط انسان‌ها ایجاد شده‌اند.

آنها به چندین سطح تقسیم شده‌اند و از تخته سنگ‌های غول‌پیکر صخره‌ای بریده شده‌اند. با این حال، همه اینها در روزهای آینده برای ما آشکارتر خواهد شد، بنابراین فعلاً لازم نیست از آنها بازدید کنیم. در ادامه سفر، با چند ساعت روشنایی روز به لو ماتانگ خواهیم رسید. پیاده‌روی امروز نباید بیش از ۶ ساعت طول بکشد.

صومعه توپچن، صومعه چوده و صومعه جامپا سه صومعه اصلی لو مانتانگ هستند. صومعه توپچن با یک پنجره بزرگ رو به کاخ سلطنتی ساخته شده است که به ملکه اجازه می‌دهد هر روز صبح بدون نیاز به ترک کاخ، از مجسمه بودا استقبال کند. راهبان برای نماز صبح به زیرزمین می‌رفتند تا جلوی دید ملکه را نگیرند.

صومعه چود که اخیراً بازسازی شده است، آثار هنری قرن پانزدهم را بر روی دیوارهای خود به نمایش می‌گذارد. فضای داخل صومعه بسیار تاریک است و همین امر باعث می‌شود بازدیدکنندگان نتوانند نقاشی‌ها را با شکوه کامل ببینند. در طول فصل‌های خلوت، راهبان زیادی وجود ندارند؛ با این حال، در شلوغ‌ترین زمان‌های سال، ممکن است تعداد آنها به چهل نفر برسد.

اما قبل از همه اینها، ما واقعاً به چوسر سفر خواهیم کرد. ساعت نه صبح، طبق برنامه صبحانه می‌خوریم و به سمت روستای چوسر حرکت می‌کنیم. از آنجایی که پیاده‌روی امروز اساساً یک پیاده‌روی برای سازگاری با محیط است، کمی سرراست‌تر و کوتاه‌تر خواهد بود. به محض رسیدن به چوسر، از غار جونگ بازدید خواهیم کرد.

این غار نیاز به بلیط دارد که توسط بسته Upper Mustang Trek پوشش داده می‌شود. پس از گشت و گذار در غار، ناهار را در یک چایخانه نزدیک صرف خواهیم کرد و سپس به سمت Lomanthang در امتداد رودخانه باز خواهیم گشت. سفر برگشت به Lomanthang از Choser تقریباً ۱.۵ ساعت طول می‌کشد.

ساعت هشت صبح، شهر محصور لو مانتانگ را با حس موفقیت ترک می‌کنیم. سفر جدید با صعود در امتداد یک مسیر کوهستانی آغاز می‌شود که از یک دره مرتفع عبور می‌کند و نسبتاً آسان است. فضای باز وسیعی در زیر آسمان آبی روشن و عمیق، ما را به مسیر پیش رو خوشامد می‌گوید. مسیری به سمت شرق توسط رشته تپه‌هایی که بین دو دیواره سنگی چشمگیر امتداد یافته‌اند، ارائه می‌شود و به صخره‌های سنگی و آسمان آبی روشن ظاهری جذاب می‌بخشد.

اول از همه، به سمت روستای دی (Dhee) می‌رویم، جایی که برای ناهار توقف خواهیم کرد. این روستا، روستایی کوچک و پر از خانه‌های معمولی موستانگ علیا است که از خشت ساخته شده‌اند و رنگ یکسانی دارند.

ما به سرعت صعود خود را به سمت یاراگائون آغاز می‌کنیم، که به اندازه سرازیری به دی شیب تندی ندارد. اگرچه مسیر چندان مشخص نیست، با این وجود ادامه مسیر بسیار واضح است. همانطور که از خط الراس بالا می‌رویم، اولین نگاهمان به تپه‌ها و سنگ سیاه می‌افتد.

غارهای دیگری هم در امتداد صخره‌ای در بالای دامنه‌های سیاه وجود دارند و تنها چیزی که در پایین قابل مشاهده است درختان قهوه‌ای هستند که کاملاً با صخره هماهنگ شده‌اند. یاراگائون حال و هوای خاکی غیرقابل انکاری دارد، همه چیز قهوه‌ای به نظر می‌رسد. انگار رنگ‌های خاکی بخش جدایی‌ناپذیری از روستا هستند.

پیاده‌روی امروز با یک سربالایی شروع می‌شود. پس از یک صعود ۲۵۰ متری، چند کیلومتر دلپذیر را در فلات مسطح طی خواهیم کرد. همانطور که از فلات عبور می‌کنیم، چند صد متر پایین‌تر، یک سرازیری لغزنده به سمت بستر رودخانه وجود خواهد داشت. در حالی که بخشی از آن را می‌توان به صورت ایستاده انجام داد، بخش‌های دیگر نیاز به هر دو پا و دست دارند که به هیچ وجه احساس پایداری نخواهید کرد، اما قابل انجام است.

سپس، از طریق پل معلق از رودخانه عبور خواهیم کرد که ما را به بخش کوتاهی از یک مسیر باریک و لغزنده هدایت می‌کند. پس از استراحتی کوتاه در اقامتگاهی واقع در کنار بستر رودخانه، صعود ۵۰۰ متری خود را به سمت قله فلات آغاز خواهیم کرد.

همین که به بالای فلات رسیدیم، باید به فلات دیگری سرازیر شویم و پس از آن مسیری ملایم ما را به تنگ (Tangge) می‌رساند.

امروز، تا گردنه پاآ (۴۱۸۳ متر) بالا خواهیم رفت. مناظر فوق‌العاده‌ای از قسمت مقابل دره، جایی که چند روز قبل در مسیرمان به لو مانتانگ پیاده‌روی کرده بودیم، از گردنه قابل مشاهده است.

جاده‌هایی که از دره بالا می‌روند، حال و هوای طبیعی صحنه را به هم می‌ریزند، اما بدون این جاده‌ها، دسترسی به بسیاری از چیزها غیرممکن خواهد بود. همچنین باید به شما اطلاع دهیم که در مسیر امروز هیچ چایخانه‌ای وجود ندارد و بعید است گروه دیگری از کوهنوردان را در مسیر ببینید. باید ناهار خود را برای آن روز بسته‌بندی کنیم و آن را در یک مکان دیدنی مناسب در مسیر بخوریم.

کل مسیر امروز ۲۴ کیلومتر است و ۴ کیلومتر آخر زمانی است که به سمت چوسنگ سرازیر می‌شویم. حدود ۷.۵ ساعت طول می‌کشد تا به روستای چوسنگ برسیم.

در مسیر برگشت به جومسوم، ابتدا از همان مسیر کاگبنی به چوسانگ پایین می‌رویم. حدود ۴ ساعت طول می‌کشد تا به کاگبنی برسیم، جایی که برای رسیدن به شهر جومسوم ۳ تا ۴ ساعت دیگر لازم است. مسیر امروز مانند زمانی که برای اولین بار صعود کردید، خاکی خواهد بود. حدود ۷ ساعت طول می‌کشد تا به مقصد برسیم.

پرواز جومسوم به پخارا بار دیگر بخش آرامش‌بخشی از سفر است. وقتی منطقه موستانگ را ترک می‌کنید، به دره‌ای که در آن پیاده‌روی کرده‌اید نگاه خواهید کرد و تمام خاطرات زیبایی را که در طول مسیر ساخته‌اید به یاد خواهید آورد.

روز بعد، سوار یک اتوبوس توریستی به کاتماندو خواهید شد و صحنه‌هایی را که در روز سوم پیاده‌روی در قله موستانگ بالایی دیده‌اید، دوباره تجربه خواهید کرد. بعد از تقریباً دو هفته اقامت در ارتفاعات نپال، انتخاب پرواز به جای یک سفر طولانی با اتوبوس، چیزی نیست که بخواهید.

این روز برای مواقعی رزرو شده است که به دلیل برخی شرایط پیش‌بینی نشده، برنامه‌ی پیاده‌روی شما در Upper Mustang Trek یک روز به تعویق بیفتد. اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، نیازی به این روز نخواهد بود.

بعد از چنین ماجراجویی در ارتفاعات موستانگ، طبیعی است که دلتان نخواهد آنجا را ترک کنید، اما می‌توانید دفعه‌ی دیگری هم برگردید. زیبایی ماجرا همین است، همیشه زمان دیگری، سفری دیگر وجود دارد.